به آنها داده وفا كند كه ابراهيم المؤيد پسر امير مؤمنان از پى ابو عبد الله المعتز بالله پسر امير مؤمنان خليفه باشد ، و بر اين بماند ، و هر دو را يا يكيشان را خلع نكند و براى غير هر دوشان يا يكيشان براى فرزندى يا هيچيك از مخلوق بيعتى ننهد و از اين هر دو مقدمى را مؤخر ندارد و مؤخرى را مقدم ندارد و چيزى از كارهاى هر دوشان يا يكيشان را كه عبد الله جعفر امام المتوكل على الله امير مؤمنان به آنها سپرده از نماز و كمكها و قضا ( 178 و مظالم و خراج و املاك و غنيمت و موقوفات نكاهد و نه از ديگر چيزهاى از حقوق قلمروشان ، و آنچه در قلمرو هر كدامشان هست چون بريد و طراز و خزانه هاى بيت المال و كمكها و سكه خانه ها و همه كارهايى كه امير مؤمنان به هر كدامشان داده يا مىدهد . « و از نزد هيچكدامشان و از ناحيهء وى ، هيچيك از سرداران و سپاهيان و شاكريان و وابستگان و غلامان و ديگران را نبرد و در چيزى از املاك و تيولها و ديگر اموال و ذخائر و متصرفات و متعلقات وى از كهنه و نو ، قديم و مستحدث و هر چه كه از آن سود مىگيرد ، يا براى وى از آن سود مىگيرند ، كاستى نيارد و با بحث و محاسبه و جز اين به هيچ روى و وسيلهء ديگر متعرض هيچيك از عاملان و دبيران و قاضيان و خادمان و نمايندگان و ياران و همه بستگان وى نشود و در آنچه امير مؤمنان در اين قرار و پيمان براى آنها مؤكد كرده فسخ نيارد كه آن را از هدف منحرف كند يا از وقت آن مؤخر دارد يا چيزى از آن را بشكند . « عبد الله جعفر امام ، المتوكل على الله ، امير مؤمنان ، بر ابو عبد الله المعتز بالله پسر امير مؤمنان ، اگر خلافت از پى محمد المنتصر بالله پسر امير مؤمنان به دو رسيد ، براى ابراهيم المؤيد بالله پسر امير مؤمنان همان شرايط را كه بر محمد المنتصر بالله پسر امير مؤمنان مقرر داشته ، مقرر مىدارد با همهء آنچه ضمن شروط نام برده و در اين مكتوب به وصف آورده به ترتيبى كه توضيح داده و مبين داشته كه ابو عبد الله المعتز - بالله پسر امير مؤمنان به خلافتى كه امير مؤمنان براى ابراهيم المؤيد بالله پسر امير -