از خانهء امير مؤمنان به جنبش آمدند ، با سلاح برنشستند و در حير برفتند تا ميان سكو و پشت مسجد جامع فراهم آمدند . تركان و پيوستگانشان خبر يافتند و به تاخت و به دو برفتند كه نه سواره به پياده توجه داشت و نه بزرگ به كوچك تا به در بندها و كوچه ها رسيدند و به منزلهاى خويش پيوستند . موسى و يارانش همگى برفتند و از سرداران نوبتى خانه امير مؤمنان هر كه در سامرا بود با وى برنشست . حير را سپردند ( 452 تا از مقابل دو ديوار گذشتند و برفتند . مفلح و واجب و پيوستگانشان از خيابان بغداد برفتند تا به بازار گوسفند رسيدند ، آنگاه در خيابان ابو احمد پيچيدند تا به سپاه موسى رسيدند . موسى و جمع سرداران همراه وى چون ياجور و ساتكين و يار جوخ و عيسى كرخى از جانب خيابان ابو احمد برفتند تا به رود رسيدند و به جوسق رفتند . مقدار سپاهيانى كه در اين روز ، يعنى شنبه ، يا موسى بودند ، چهار هزار كس بودند ، با سلاح و كمانهاى به زه و زره ها و جوشنها و نيزه ها و تبرزينها . و چنان بود كه بيشتر سردارانى كه در كرخ صالح را مىطلبيده بودند ، در اين سپاه با موسى آهنگ نبرد كسانى داشتند كه به طلب صالح برآيند . يكى كه از كارشان مطلع بوده گويد : بيشتر كسانى كه با موسى برنشسته بودند دل با صالح داشتند . كرخيان و دوريان در اين روز جنبشى نداشتند . وقتى قوم به جوسق رسيدند نخستين كارشان اين بود كه ندا دادند : هر كس از سرداران و كسان و غلامان و ياران صالح صبحگاه روز يكشنبه در خانهء امير مؤمنان حاضر نشود نامش حذف شود و خانه اش ويران شود و تازيانه اش زنند و به بندش كشند و در مطبق افكنده شود . هر كس از اين گروه كه نهان باشد و تا سه روز نمايان نشود با وى چنين كنند و هر كه اسب يكى از عامه را بگيرد يا در راهى متعرض وى شود به سختى عقوبت شود .