به خيمه گاه حسين كوفتند و بازار را جدا كردند ، بيشتر كشتىها سرازير شد و سالم ماند بجز آنچه از جانب وى بر آنجا گماشته بود . تركان به ياران حسين رسيدند و شمشير در آنها نهادند ، نزديك به دويست كس را كشتند و اسير كردند و بسيار كس غرقه شد . حسين و هزيمتشدگان ، نيمه شب به بغداد رسيدند . تكروان و باقيماندگان به روز رسيدند ، زخمى بسيار در ميانشان بود . تا نيمروز همچنان مىرسيدند ، گرسنه و زخمدار . از سرداران حسين ، ابن يوسف برم ناپديد شده بود با كسان ديگر ، پس از آن نامهء وى آمد كه به دست تركان اسير است ، به نزد مفلح ، و اينكه شمار اسيران نبرد دوم حسين صد و هفتاد و چند كس بوده با يكصد كشته و دو هزار اسب و دويست استر و مقدار سلاح و جامه و ديگر چيزها بيشتر از صد هزار دينار بوده . هندوانى در بارهء حسين بن اسماعيل گفت : « اى كه در بازماندن از نبرد « از همه كسان دورانديشترى « صفا را به تيرگى آميختى . « وقتى شمشيرهاى تركان را ديدى كه برهنه بود « دانستى كه منزلت شمشيرهاى تركان چيست « و از سر ذلت و كاستى عقب نشستى ، « كه توفيق ميان ناتوانى و ملامت نابود مىشود . » در جمادى الاخر اين سال جمعى از دبيران و بنى هاشم از بغداد به معتز پيوستند . از جمله سرداران ، مزاحم بن خاقان ارطوج بود و از جمله دبيران ، عيسى بن - ابراهيم با يعقوب بن اسحاق و نمارى و يعقوب بن صالح و مقله و پسرى از آن ابو مزاحم ابن يحيى و از جمله بنى هاشم ، على بود و محمد ، پسران واثق ، با محمد بن هارون و محمد ابن سليمان از اعقاب عبد الصمد بن على .