به فرار بازگشتند كه اسبانشان گرفته شد و كسانى از آنها كه نجات يافتند به هزيمت به مدينةالسلام رسيدند ، نزديك پنجاه كس كشته شد و شصت اسب گرفتند با تعدادى استر كه از ناحيهء حلوان آمده بود و برف بارداشت كه آن را سوى سامرا فرستادند ، سر سپاهيانى را نيز كه كشته بودند فرستادند و نخستين سرهايى بود كه در اين جنگ به سامرا رسيد ، عبد الله بن محمود با گروهى اندك به هزيمت برفت . راه خراسان به دست تركان افتاده بود و راه بغداد به خراسان بسته شد . و چنان بود كه اسماعيل بن فراشه سوى همدان فرستاده شده بود كه آنجا بماند . به دو نوشته شد كه بازگردد كه باز آمد و آنچه را مورد استحقاق وى بود و يارانش بود بدادند . ( 295 معتز سپاهى از تركان و مغربيان و فرغانيان و همگنانشان روانه كرد . سالار تركان و فرغانيان ، در غمان فرغانى بود و سالار مغربيان ربله مغربى . آن گروه از جانب غربى سوى مدينةالسلام رفتند و از قطربل به طرف بغداد گذشتند و ما بين قطربل و قطيعهء ام جعفر اردو زدند و اين شب به شب سه شنبه بود . دوازده شب مانده از صفر . و چون روز چهارشنبه فرداى آن شب رسيد . محمد بن عبد الله طاهرى شاه بن ميكال را از باب القطيعه فرستاد با بندار و خالد بن عمران و همراهان از سوار و پياده ، شاه و يارانش مقابل تركان صف بستند و تير و سنگ سوى همديگر انداختند ، و عاقبت شاه را به معبر تنگى به نزد باب القطيعه راندند . سپيد پوشان بغدادى فزونى گرفتند ، و شاه و سفيدپوشان يكباره حمله بردند و تركان و مغربيان و ديگر همراهانشان را از محلشان پس راندند ، سپيدپوشان حمله بردند و آنها را به صحرا راندند ، طبريان به آنها حمله بردند و با آنها درآميختند . آنگاه بندار و خالد بن عمران از كمين درآمدند - در ناحيه قطربل براى آنها كمين كرده بودند - و شمشير در ياران ابو احمد نهادند از ترك و