مبعوث كرد ، و جهاد را به نور خويش به منزلت ، بزرگترين فريضه هاى اسلام كرد و رتبهء و الا داد كه مناسبترين وسيله به سوى اوست كه او عز و جل دين خويش را قوى و سركشان شرك را زبون مىخواست . خداى عز و جل در مقام امر به جهاد و واجب كردن آن گويد : سبكبار يا سنگين بار بيرون شويد و با مالها و جانهاى خويش در راه خدا جهاد كنيد كه اين ، اگر بدانستيد ، براى شما بهتر است . [ 1 ] بر مجاهد راه خداى حالى نمىگذرد و به خاطر خداى رنج و آزارى تحمل نمىكند و خرجى نمىكند و دشمنى را نمىكوبد و شهرى را طى نمىكند و به سرزمينى قدم نمىنهد جز اينكه وى را در قبال آن فرمانى ( 242 رقم زده هست و ثواب كامل و پاداش منتظر . « خداى عز و جل گويد : چنين است زيرا در راه خدا تشنگىاى و رنجى و گرسنگىاى به آنها نمىرسد و در جايى كه كافران را به خشم آرد قدم نمىنهند و به دشمنى دستبردى نمىزدند مگر به عوض آن براى ايشان عمل شايسته اى نويسند كه خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند . هيچ خرجى ، كوچك يا بزرگ ، نكنند و هيچ دره اى را نسپرند مگر براى آنها نوشته شود تا خدا بهتر از آنچه عمل ميكرده‌اند به آنها پاداش دهد . [ 2 ] و هم خداى عز و جل به وصف برترى منزلت مجاهدان بر بازماندگان به نزد خويش و آن وعدهء پاداش و ثوابى كه آنها را داده و تقربى كه به نزد وى دارند گويد : وانشستگان از مؤمنان نامعلول با مجاهدان راه خدا به مالها و جانهاى خويش يكسان نيستند خدا مجاهدان به مالها و جانهاى خويش را به مرتبت

--> [ 1 ] انْفِرُوا خِفافاً وَثِقالًا وَجاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ في سَبِيلِ الله ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ 9 : 41 ( سورهء توبه ( 9 ) آيه 40 ) [ 2 ] ذلِكَ بِأَنَّهُمْ لا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلا نَصَبٌ وَلا مَخْمَصَةٌ في سَبِيلِ الله وَلا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلا يَنالُونَ من عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ به عَمَلٌ صالِحٌ إِنَّ الله لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ . وَلا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلا كَبِيرَةً وَلا يَقْطَعُونَ وادِياً إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ الله أَحْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ 9 : 120 - 121 ( سوره توبه ( 9 ) آيه 121 122 )