در اين سال جعفر كرد پسر مهرجش مخالفت نمود ، معتصم در ماه محرم ايتاخ را براى نبرد وى به جبال موصل فرستاد ، اما يكى از ياران جعفر بر او تاخت و او را بكشت . وفات بشر حافى ( پا برهنه ) ، پسر حارث ، در اين سال بود ، در ماه ربيع الاول . اصل وى از مرو بود . وفات معتصم نيز در اين سال بود و اين ، چنان كه گفته‌اند ، به روز پنجشنبه بود ، به گفتهء بعضىها هيجده روز رفته از ماه ربيع الاول ، دو ساعت از روز گذشته . سخن از بيمارىاى كه سبب مرگ معتصم شد و مقدار مدت عمر و صفت وى گويند : آغاز بيمارى وى آن بود كه در نخستين روز محرم حجامت كرد و همانوقت بيمار شد . از زنام مزمارزن آورده‌اند كه گويد : معتصم از بيمارىاى كه از آن در گذشت سبكىاى يافت . گفت : « زلال [ 1 ] را آماده كنيد كه فردا برنشينم . » گويد : پس بر نشست ، من نيز با وى برنشستم ، بر دجله مقابل منزلهاى خويش مىگذشت . به من گفت : « زنام ، برايم هم آهنگ اين اشعار مزمار بزن . 118 . » « اى منزلى كه آثار آن كهنه نشده « و مبادا كه آثار آن كهنه شود « بر آثار تو نمىگريم « بلكه به روزگارى مىگريم كه در تو سر خوش بودم و سپرى شد

--> [ 1 ] نام زورق يا كشتى .