در اين سال ، چند شب مانده از ذى حجه ، جهان تاريك ماند تا وقتى كه روز بالا آمد . در اين سال به سبب صلحى كه ميان مسلمانان و روميان بود غزاى تابستانى نبود . در اين سال ، ابراهيم بن يحيى بن محمد كه عامل مدينه بود ، سالار حج شد و چند روز پس از آنكه از حج فراغت يافت و به مدينه بازگشت درگذشت و اسحاق بن - عيسى بن على به جاى وى ولايتدار شد . در اين سال ، عقبة بن سالم هنايى در عيساباد ، ضربت خورد ، در خانهء عمر بن - بزيع بود كه يكى او را غافلگير كرد و با خنجر ضربتش زد كه همانجا بمرد . ( 166 در اين سال عامل مكه و طايف عبيد الله بن قثم بود . عامل يمن ، سليمان بن يزيد حارثى بود . عامل يمامه ، عبد الله بن مصعب زبيرى بود . عامل نماز و حادثات كوفه ، روح بن حاتم بود . عامل نماز و حادثات بصره محمد بن سليمان بود . قضاى آنجا با عمر بن عثمان تيمى بود . عامل ولايت دجله و كسكر و توابع بصره و بحرين و عمان و ولايت اهواز و فارس و كرمان ، معلى وابسته مهدى بود . عامل خراسان و سيستان ، سليمان طوسى بود . عامل مصر ، موسى بن مصعب بود . عامل افريقيه يزيد بن حاتم بود . عامل طبرستان و رويان ، عمر بن علاء بود . عامل گرگان و دنباوند و قومس ، فراشه وابستهء مهدى بود . عامل رى ، سعد غلام امير مؤمنان بود . ( 167 آنگاه سال صد و شصت و هشتم در آمد . سخن از خبر حوادثى كه به سال صد و شصت و هشتم بود از جمله آن بود كه روميان صلحى را كه ميان آنها و هارون بن مهدى شده بود و از پيش ياد كرديم ، شكستند و خيانت آوردند ، و اين به ماه رمضان همين سال بود .