منصور . در اين سال ، ابو مسلم ، محمد بن اشعث را سوى فارس فرستاد و به دو دستور داد عاملان ابو سلمه را بگيرد و گردنشان را بزند و او چنان كرد . و هم در اين سال ، ابو العباس ، عموى خويش عيسى بن على را به عاملى فارس فرستاد كه محمد بن اشعث عامل آنجا بود و قصد عيسى كرد ، به دو گفتند : « اين كار حق تو نيست . » گفت : « چرا ، ابو مسلم به من دستور داده هر كس جز از سوى او به دعوى ولايتدارى پيش من آيد گردنش را بزنم . » راوى گويد : آنگاه از اين كار دست بداشت كه از عاقبت آن بيم داشت و به قسمهاى مؤكد ، عيسى را قسم داد كه به منبرى نرود و شمشير نياويزد ، مگر به هنگام جهاد . پس از آن عيسى كارى را عهده نكرد و شمشير نياويخت مگر در غزا . گويد : پس از آن ابو العباس ، اسماعيل بن على را به ولايتدارى فارس فرستاد . در اين سال ، ابو العباس ، برادر خويش ابو جعفر را به ولايتدارى جزيره و آذربيجان و ارمينيه فرستاد ، برادر ديگر خويش يحيى بن محمد را نيز ولايتدار موصل كرد . و هم در اين سال ابو العباس عموى خويش داود بن على را از كوفه و توابع آن برداشت و مدينه و مكه و يمن و يمامه را به دو داد و عيسى بن موسى را به جاى وى به عاملى كوفه و توابع آن گماشت . و هم در اين سال ، مروان كه در جزيره بود وليد بن عروه را از مدينه برداشت و برادر وى يوسف بن عروه را بر آنجا گماشت . واقدى گويد : عروه چهار روز رفته از ماه ربيع الاول به مدينه رسيد .