سخن از حوادثى كه بسال صد و چهل و هفتم بود از جمله حوادث سال اين بود كه استرخان خوارزمى با جمعى از تركان در ناحيهء ارمينيه به مسلمانان حمله برد و گروهى بسيار از مسلمانان و ذميان را اسير كرد ، و هم آنها وارد تفليس شدند و حرب بن عبد الله راوندى را كه جماعت حربيهء بغداد به وى انتساب دارند بكشتند . حرب چنان كه گويند با دو هزار سپاهى مقيم موصل بود به سبب آنكه خوارج در جزيره بودند ، وقتى ابو جعفر از مخالفت تركان آن ناحيه خبر يافت جبرئيل بن - يحيى را براى نبرد سوى آنها فرستاد و به حرب نوشت و دستور داد كه با جبرئيل سوى آنها رود . حرب با وى روان شد و آنجا كشته شد و جبرئيل هزيمت شد و چنانچه گفتيم بسيار كس از مسلمانان اسير شدند . هلاكت عبد الله بن على عباسى در اين سال بود . در بارهء سبب هلاكت وى اختلاف كرده‌اند : بعضيها چنان كه در روايت محمد نوفلى آمده گويند كه ابو جعفر چند ماه از آن پس كه مهدى را بر عيسى بن موسى تقدم داد حج كرد ، پيش از آن عيسى بن موسى را از كوفه و سرزمين آن برداشته بود و محمد بن سليمان را به جاى وى گماشته بود و عيسى را سوى مدينة السلام خوانده بود و محرمانه در دل شب عبد الله بن على را به دو تسليم كرده بود و گفته بود : « اى عيسى ، اين مىخواست نعمت را از من و تو زايل كند ، تو از پى مهدى وليعهد منى و خلافت به تو مىرسد ، او را به نزد خويش ببر و گردنش را بزن مبادا سستى كنى يا ناتوانى كنى و تدبير مرا بشكنى . » گويد : آنگاه به راه خويش رفت و از راه سه بار به عيسى نوشت و پرسيد در بارهء كارى كه با وى گفته بود چه كرده ؟ »