در اين سال فضل بن صالح بن على بن عبد الله بن عباس سالار حج بود . واقدى چنين آورده و گويد : وى از نزد پدر خويش از شام به قصد حج برون شده بود و خبر تصدى مراسم و سالارى حج در راه به دو رسيد و چون بر مدينه گذشت از آنجا احرام بست . زياد بن عبيد الله عامل مدينه مكه و طائف بود . عامل كوفه و اطراف عيسى بن موسى بود . عامل بصره و توابع سليمان بن على بود . قضاى آنجا با سوار بن عبد الله بود . ابو داود ، خالد بن ابراهيم ، عامل خراسان بود . عامل مصر صالح بن على بود . آنگاه سال صد و سى و نهم در آمد . سخن از خبر حوادثى كه به سال صد و سى و نهم بود از جمله حوادث سال آن بود كه صالح بن على و عباس بن محمد در ملطيه ببودند تا بناى ملطيه را به سر بردند . آنگاه از راه حدث به غزاى تابستانى رفتند و در سرزمين روم پيش رفتند . ام عيسى و لبابه خواهران صالح نيز در اين غزا با وى همراه بودند كه نذر كرده بودند اگر ملك بنى اميه زوال يابد در راه خداى جهاد كنند . جعفر بن حنظله بهرانى نيز از راه ملطيه غزا كرد . در همين سال ، مبادلهء اسيران ميان منصور و فرمانرواى روم رخ داد كه منصور اسيران مسلمانان را از آنها بگرفت . چنان كه گفته‌اند از آن پس تا به سال صد و چهل و ششم مسلمانان را غزاى تابستانى نبود كه ابو جعفر به كار پسران عبد الله بن حسن مشغول بود . ولى بعضيها گفته‌اند كه به سال صد و چهلم ، حسن بن قحطبه با عبد الوهاب بن - ابراهيم امام غزاى تابستانى كرد . قسطنطين فرمانرواى روم بيامد و در جيحان جاى گرفت و چون از كثرت مسلمانان خبر يافت روى از آنها بر تافت و از آن پس تا به سال