اين مضمون : « خراسان از پس بيم « از ستم حاكمان طماع جبار « امان يافت « وقتى يوسف از آنچه خراسان ديده بود « خبر يافت « نصر بن سيار را به يارى آن برگزيد » گويد : فرمان نصر در رجب سال يكصد و بيستم به نزد وى آمد . بخترى به دو گفت : « فرمان خويش را بخوان و با كسان سخن كن » گويد : پس او با كسان سخن كرد و ضمن سخنان خويش گفت : « ياران ما ! به روش خويش پابند باشيد كه ما نيك و بد شما را شناخته‌ايم . » در اين سال محمد بن هشام سالار حج بود ، اين را از ابو معشر روايت كرده‌اند ، به قولى كسى كه در اين سال سالار حج بود سليمان بن هشام بود ، به قولى ديگر يزيد بن هشام سالار حج بود . در اين سال عامل مدينه و مكه و طايف محمد بن هشام بود . عامل عراق و همه مشرق يوسف بن عمر بود . عامل خراسان نصر بن سيار بود و به قولى جعفر بن حنظله بود . عامل بصره كثير بن عبد الله سلمى بود از جانب يوسف بن عمر و قضاى آنجا با عامر بن عبيدهء باهلى بود . عامل ارمينيه و آذربيجان مروان بن محمد بود . قضاى كوفه با ابن شبرمه بود . پس از آن سال صد و بيست و يكم در آمد .