در اين سال وليد ، قره بن شريك را به جاى عبد الله بن عبد الملك بر مصر گماشت . در همين سال روميان خالد بن كيسان فرمانرواى دريا را به اسيرى گرفتند و او را پيش شاه خويشتن بردند و شاه روم وى را به وليد بن عبد الملك هديه كرد . در همين سال قتيبه بخارا را گشود و جمع دشمنان را كه آنجا بودند هزيمت كرد . سخن از فتح بخارا و هزيمت دشمنانى كه آنجا بودند ادريس بن حنظله گويد : وقتى نامهء حجاج پيش قتيبه رسيد كه نه او دستور مىداد از عمل خويش كه از غزاى وردان خداه شاه بخارا بىآنكه ظفر يابد بازگشته بود توبه كند و سوى وى بازگردد و محلى را كه مىبايد از آنجا به ولايت وى حمله برد معين كرده بود ، قتيبه به سال نودم به غزاى بخارا رفت وردان خداه كس پيش سغديان و تركان و مردم اطراف آنها فرستاد و از آنها كمك خواست كه سوى وى آمدند . قتيبه زودتر آنجا رسيده بود و آنها را محاصره كرده بود و چون كمك بر ايشان رسيد از حصار در آمدند كه با مسلمانان نبرد كنند . ازديان گفتند : « ما را جدا كنيد و نبرد دشمن را به ما واگذاريد . » قتيبه گفت : « پيش رويد » گويد : ازديان پيش رفتند و نبرد آغاز كردند ، قتيبه نشسته بود و عبايى زرد روى سلاح به تن داشت . دو گروه مدتى ثبات آوردند آنگاه مسلمانان حمله بردند و مشركان بر آنها تفوق يافتند و آنها را در هم شكستند به طورى كه وارد اردوگاه قتيبه شدند و از آن گذشتند چنان كه زنان چهرهء اسبان را زدند و گريستند و مسلمانان بازگشتند و دو پهلوى سپاه تركان را در ميان گرفتند و چندان بجنگيدند كه آنها را به