« اى نصر ، تو جوانمرد همه مردم نزارى « و آثار نيك و اعمال و الا از آن تست « در دره هنگامى كه همه قبايل « به ترس افتاده بودند و به لرزش بودند « سختى را از آنها ببردى تا آخر . . . گويد : نام ابن عرس خالد بن معارك بود از مردم بنى غنم بن وديعه . على بن محمد به نقل از يكى از پيران عبد القيس گويد : مادرش برده بود ، برادرش تميم بن معارك او را از عمرو بن لقيط كه يكى از مردم بنى عامر بن حارث بود خريد و هنگامى كه مرگش در رسيد او را آزاد كرد ، گفت : « اى ابو يعقوب از مال من چه مقدار پيش تو هست ؟ » گفت : « هشتاد هزار » گفت : « آزادى ، و آنچه به دست دارى از آن تست . » گويد : عمرو مقيم مرو روذ بود ، مردم عبد القيس دربارهء ابن عرس سخت مشاجره كردند و عاقبت او را به نسب قومش باز بردند . ابن عرس خطاب به جنيد و نكوهش او شعرى دارد به اين مضمون : « سمرقند و امثال آن « قصهء حاضر و غايب شد « اى كاش به روز دره در حفره اى بودى « كه آن را با گل خشك پوشانيده بودند « جنگ و جنگزادگان « با تو چون بازها با شتر مرغ « بازى مىكردند