سخن از دعوتگران بنى عباس على بن محمد گويد : نخستين كس از دعوتگران بنى عباس كه به خراسان رسيد ، ابو محمد ، زياد ، وابستهء قبيلهء همدان بود كه در ايام نخستين ولايتدارى اسد بن عبد الله ، محمد بن على بن عبد الله بن عباس او را فرستاده بود و گفته بود : « مردم را به سوى ما دعوت كن ، ميان تميميان اقامت گير و با مضريان مدارا كن » و او را از يكى از مردم ابر شهر به نام غالب بر حذر داشته بود كه وى در دوستى بنى فاطمه افراط مىكرد . به قولى : نخستين كسى كه نامهء محمد بن على را پيش مردم خراسان رسانيد ، حرب بن عثمان وابستهء بنى قيس بن ثعلبه بود ، از مردم بلخ . راوى گويد : وقتى ابو محمد ، زياد ، بيامد و سوى بنى عباس خواند و از روش بنى مروان و ستمگريشان سخن آورد و بنا كرد غذا به كسان خورانيد ، غالب از ابر - شهر پيش وى آمد و ميان آنها مشاجره رخ داد كه غالب ، خاندان ابو طالب را برتر مىشمرد و زياد ، خاندان بنى عباس را برتر مىشمرد ، عاقبت غالب از او جدا شد و زياد زمستان را در مرو بماند . از مردم مرو يحيى بن عقيل خزاعى و ابراهيم بن خطاب عدوى پيش وى ميرفتند . گويد : زياد در برزن [ 1 ] سويد دبير ، از خانه هاى آل رقاد جاى داشت ، عامل خراج مرو كه حسن بن شيخ بود از كار وى خبر يافت و به اسد بن عبد الله خبر داد كه او را پيش خواند . يكى ديگر نيز كه كنيهء ابو موسى داشت با وى بود و چون اسد در او نگريست گفت : « ترا مىشناسم ؟ » گفت : « آرى »

--> [ 1 ] كلمهء متن