گويد : اين سخن به دو رسيد كه با كسان به سخن ايستاد و گفت : « ياوه مىگوييد و عيب مىگيريد ، خدايا دنباله هايشان را قطع كن و مقدراتشان را با شتاب بيار و به سختىشان انداز و گشايش از آنها بردار . » و كسان در دل خويش به او ناسزا گفتند . گويد : وقتى به مقابلهء تركان مىرفت قائم مقام وى ثابت قطنه بود كه به سخن ايستاد و گفت : « هر كه اطاعت خدا و پيمبر او كند گمراه شده است [ 1 ] آنگاه آشفته شد و يك كلمه نتوانست گفت و چون از منبر فرود آمد شعرى خواند به اين مضمون : « اگر در ميان شما سخنور نباشم « وقتى كار جنگ سخت شود « با شمشيرم سخن مىكنم » به دو گفتند : « اگر اين را بر منبر گفته بود سخنور بودى . » در اين سال عبد الصمد بن على تولد يافت ، در ماه رجب . در همين سال عامل مدينه و مكه و طائف ، ابراهيم بن هشام مخزومى بود . عامل عراق و خراسان خالد بن عبد الله قسرى بود . عامل خالد بر نماز بصره عقبة بن عبد الاعلى بود . عامل وى بر نگهبانى بصره مالك بن منذر بن جارود بود . قضاى بصره با ثمامة بن عبد الله بن انس بود . عامل خراسان اسد بن عبد الله بود . پس از آن سال صد و هفتم در آمد .

--> [ 1 ] من يُطِعِ الله وَرَسُولَه فَقَدْ فازَ 33 : 71 ( احزاب - بخطا بجاى فاز ، ضل گفته بود . م .