بود ، عامل خراسان عبد الله بن خازم سلمى بود ، شام به دست عبد الملك بن مروان بود . آنگاه سال شصت و نهم درآمد در اين سال چنان كه واقدى گويد : عبد الملك بن مروان سوى عين ورده رفت و عمرو بن سعيد بن عاص را در دمشق نايب خويش كرد كه در آنجا حصارى شد و عبد الملك خبر يافت و سوى دمشق بازگشت و او را محاصره كرد . گويد : به قولى عمرو بن سعيد با وى برون شد و چون به بطنان حبيب رسيد سوى دمشق بازگشت و آنجا حصارى شد . عبد الملك نيز سوى دمشق بازگشت . اما عوانة بن حكم گويد : كه وقتى عبد الملك بن مروان از بطنان حبيب به دمشق بازگشت چندان كه خدا خواست آنجا ببود آنگاه حركت كرد و آهنگ قرميسا داشت كه زفر بن حارث كلابى آنجا بود ، عمرو بن سعيد نيز با وى بود و چون به بطنان حبيب رسيد عمرو بن سعيد خطر كرد و شبانه با حميد بن حريث و زهير بن ابرد ، هردوان كلبى ، بازگشت و سوى دمشق رفت كه عبد الرحمن بن ام حكم ثقفى به نيابت عبد الملك آنجا بود كه چون از بازگشت عمرو بن سعيد خبر يافت فرارى شد و عمل خود را ترك كرد . عمرو وارد دمشق شد و بر آنجا و خزاين آن تسلط يافت . ديگرى گويد : اين حادثه به سال هفتادم بود . گويد : عبد الملك از دمشق سوى عراق مىرفت و آهنگ مصعب بن زبير داشت ، عمرو بن سعيد بن عاص به دو گفت : « تو سوى عراق مىروى پدرت به من وعده كرد كه از پس وى خلافت از آن من باشد و به همين قرار به همدستى وى