وليد بن عقبه در ايام خلافت عثمان كه امارت كوفه داشت بغزاى آذربايجان و ارمينيه رفت ، سلمان بن ربيعهء باهلى را خواست و بعنوان مقدمه دار خويش فرستاد . پس از آن وليد با جمع كسان برفت ، مىخواست در سرزمين ارمينيه پيش روى كند ، برفت تا به آذربيجان رسيد و عبد الله بن شبيل بن عوف احمسى را با چهار هزار كس فرستاد كه به مردم موقان و ببر و طيلسان هجوم برد و به اموالشان دست يافت و غنيمت گرفت و قوم از او بگريختند و اسيران كمى از آنها به دست آورد و پيش وليد بن عقبه بازگشت . پس از آن وليد بر هشتصد هزار درم با مردم آذربيجان صلح كرد . به سال بيست و دوم ، يك سال پس از جنگ نهاوند ، به همين ترتيب با حذيفة بن يمان صلح كرده بودند ، اما هنگام در گذشت عمر نداده بودند . و چون عثمان به خلافت رسيد و وليد بن عقبه را به كوفه گماشت وى برفت و با سپاه بر آنجا تاخت كه چون چنين ديدند اطاعت آوردند و از او خواستند كه مطابق همان صلح با آنها رفتار كند وليد چنان كرد و مال را از آنها بگرفت و كسان فرستاد كه در اطراف آنجا بر اعداى مسلمانان هجوم برند . و چون عبد الله بن شبيل احمسى از هجوم خويش با سلامت و غنيمت باز آمد به سال بيست و چهارم وليد ، سلمان بن ربيعهء باهلى را با دوازده هزار كس سوى ارمينيه فرستاد كه در آن سرزمين روان شد و كشتار كرد و غنيمت گرفت و با دست پر پيش وليد باز رفت و او نيز كه ظفر يافته بود و به مقصود رسيده بود بازگشت . تجمع روميان بر ضد مسلمانان و استمداد مسلمانان از مردم كوفه در اين سال ، به گفتهء ابو محنف ، روميان بجنبيدند و سپاههاى مسلمانان كه در شام بودند از عثمان كمك خواستند .