خالد گفت : « من شمشير خدا و شمشير پيمبر وى هستم ، مرا هر كجا خواهى بفرست » از آن روز خالد شمشير خدا نام گرفت . و پيمبر او را با سپاهى بفرستاد و در دره با عكرمه رو به رو شد و او را منهزم كرد و به داخل ديوارهاى مكه راند . و بار ديگر عكرمه بيامد و خالد او را منهزم كرد و به داخل ديوارهاى مكه راند و بار سوم عكرمه بيامد و خالد او را منهزم كرد و به داخل ديوارهاى مكه راند و خدا اين آيه را نازل كرد : « * ( وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ من بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكانَ الله بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً . هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّه وَلَوْ لا رِجالٌ مُؤْمِنُونَ وَنِساءٌ مُؤْمِناتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَؤُهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِيُدْخِلَ الله في رَحْمَتِه من يَشاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً 48 : 24 - 25 ) * » [ 1 ] يعنى : اوست كه نزديك مكه پس از آنكه شما را بر مشركان ظفر داد دستهاى شما را از ايشان و دستهاى ايشان را از شما بازداشت و خدا به اعمالى كه مىكرديد بينا بود . آنها كسانى بودند كه كفر ورزيدند و شما را با قربانها كه براى رسيدن به قربانگاه بسته بود از مسجد الحرام بازداشتند . اگر بيم آن نبود كه مردان مؤمن و زنان مؤمنه را كه نمىشناسيد آسيب زنيد و از بابت ايشان بدون اينكه بدانيد مكروهى به شما رسد ( اجازه كار زار يافته بوديد اما نيافتيد ) تا خدا هر كه را خواهد به رحمت خويش درآرد اگر از هم جدا بودند ، كافرانشان را عذاب مىكرديم ، عذابى المانگيز . گويد : خدا از پس آنكه پيمبر خويش را بر آنها ظفر داد وى را از آنها بازداشت از آن رو كه گروهى مسلمان در ميانشان بود و نمىخواست سپاه ندانسته به آنها آسيب رساند .

--> [ 1 ] حم : 23 تا 25