محمد بن عمرو گويد : « در ديار عيينه خشكسالى بود و با پيمبر پيمان كرد كه در تغلمين يا مراض تعليف كند و اين ناحيه سر سبز بود و پيمبر اجازهء تعليف به دو داد . » واقدى گويد : « در همين سال هنگامى كه سعد بن عباده با پيمبر به غزاى دومة - الجندل بود مادر وى درگذشت . » سخن از جنگ خندق در شوال همين سال جنگ خندق رخ داد . ابن اسحاق گويد : سبب جنگ خندق آن بود كه وقتى پيمبر يهودان بنى نضير را از ديارشان بيرون كرد تنى چند از يهودان بنى نضير و بنى وائل و از جمله سلام بن ابى الحقيق نضيرى و هوذة بن قيس وائلى و ابو عمار وائلى به مكه رفتند و آنها را به جنگ پيمبر خواند و گفتند : « ما با شماييم تا ريشهء او را بكنيم . » قرشيان به اين يهودان گفتند : « شما اهل كتابيد و از مورد اختلاف ما و محمد خبر داريد آيا دين ما بهتر است يا دين او ؟ » يهودان گفتند : « دين شما بهتر است و شما به حق نزديكتريد . » و خدا اين آيه را دربارهء آنها نازل فرمود : « * ( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً من الْكِتابِ ، يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى من الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا . أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ الله وَمن يَلْعَنِ الله فَلَنْ تَجِدَ لَه نَصِيراً . أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ من الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً . أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله من فَضْلِه ، فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً فَمِنْهُمْ من آمَنَ به وَمِنْهُمْ من صَدَّ عَنْه وَكَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً 4 : 51 - 55 ) * » [ 1 ]

--> [ 1 ] نساء : 51 تا 55