شما خواسته دنيا خواهيد و خدا ( براى شما ) پاداش آخرت خواهد كه خدا نيرومند و فرزانه است . اگر قضاى خدا بر اين نرفته بود در مورد آن اسيران كه گرفتيد عذابى بزرگ به شما مىرسيد ، از آنچه غنيمت برده‌ايد حلال و پاكيزه بخوريد و از ( نافرمانى ) خدا بپرهيزيد كه خدا آمرزگار و رحيم است . » محمد بن اسحاق گويد : وقتى آيهء ما كان لنبى نازل شد پيمبر فرمود : « اگر از آسمان عذاب نازل مىشد هيچكس جز سعد بن معاذ از آن نجات نمىيافت براى اين سخن كه گفت : اى پيمبر افراط در كشتار را بيشتر از نگهداشتن كسان دوست داشتيم . » ابو جعفر گويد : به گفتهء ابن اسحاق همهء مهاجران حاضر بدر با آنها كه پيمبر از غنيمت سهمشان داد هشتاد و سه كس بودند و همهء اوسيان حاضر بدر با آنها كه از غنيمت سهم گرفتند شصت و يك كس بودند و همه خزرجيان حاضر بدر يكصد و هفتاد كس بودند و چهارده تن از مسلمانان كشته شدند شش تن از مهاجران و هشت تن از انصار . به گفتهء واقدى مشركان نهصد و پنجاه كس بودند و يكصد اسب داشتند . و هم به گفتهء او به روز بدر پيمبر كسانى را كه خردسال بودند به جنگ نپذيرفت كه عبد الله ابن عمر و رافع بن خديج و براء بن عازب و زيد بن ثابت و اسيد بن ظهير و عمير بن ابى - وقاص از آن جمله بودند ولى از آن پس كه عمير را نپذيرفت اجازهء جنگ داد كه در جنگ كشته شد . و چنان بود كه پيمبر خداى پيش از آنكه از مدينه درآيد طلحة بن عبيد الله و سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل را به جستجوى اخبار كاروان به راه شام فرستاده بود كه به روز بدر سوى مدينه باز آمدند ، و هنگامى كه پيمبر از بدر سوى مدينه باز مىگشت در تربان به حضور وى رسيدند . واقدى گويد : « پيمبر با سيصد و پنج كس برون شد ، هفتاد و چهار تن از