نماز عيد بود كه به پا داشت . و هم در اين سال عصايى را كه نجاشى براى پيمبر فرستاده بوده بود به نمازگاه عيد بردند و حامل آن زبير بن عوام بود و پيش روى پيمبر نهاد و در همه روزهاى عيد آن را مىبردند و چنان كه شنيده‌ام اكنون به نزد مؤذنان مدينه است . و هم در اين سال جنگ بدر بزرگ ميان پيمبر و كفار قريش رخ داد و اين به ماه رمضان بود و در روز آن اختلاف كرده‌اند ، بعضىها گفته‌اند جنگ بدر به روز نوزدهم رمضان بود . از ابن مسعود روايت كرده‌اند كه شب قدر را در شب نوزدهم رمضان بجوييد كه شب بدر بود . عبد الله نيز گويد : « شب قدر را در شب نوزدهم رمضان بجوييد كه صبحگاه آن جنگ بدر رخ داد . » خارجة بن زيد گويد : « پدرم در احياى شب نوزدهم و بيست و سوم رمضان سخت دقيق بود و در نتيجه بيدارى رنگش زرد مىشد و چون سبب پرسيدند گفت : صبحگاه اين شب خدا حق را از باطل جدا كرد . » بعضى ديگر گفته‌اند جنگ بدر به روز جمعه هفدهم رمضان بود . عبد الله بن مسعود مىگفت : « شب قدر را در شب هفدهم رمضان بجوييد كه روز آن تلاقى دو گروه بود كه در آيهء قرآن آمده و خداوند فرمود : * ( يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ 3 : 155 ) * . » سپس مىگفت : « يا در شب نوزدهم يا در شب بيست و يكم بجوييد . » از زبير بن عدى روايت كرده‌اند كه جنگ بدر صبحگاه نوزدهم رمضان بود . واقدى گويد : اين را با محمد بن صالح بگفتم و گفت : « عجيب است ، فكر نمىكردم هيچكس شك داشته باشد كه جنگ بدر صبحگاه جمعه هفدهم رمضان بود . عاصم بن عمرو بن قتاده و يزيد بن رومان نيز چنين مىگفتند . »