محمد بن جرير الطبري ( مترجم : پاينده )
148
تاريخ الطبرى ( فارسي )
و عمليق و طسم و اميم پسران لوذ پسر سام پسر نوح بودند . و عمليق پدر عمالقه بود كه قوم بربر فرزندان ثميلا پسر مارب پسر فاران پسر عمرو پسر عمليق از آنها بودند ، بجز صنهاجه و كتامه كه پسران فريقيش پسر قيس پسر صيفى پسر سبا بودند . گويند قوم عمليق نخستين كسان بودند كه به عربى سخن كردند . و اين هنگامى بود كه از بابل در آمدند و آنها را با جرهم عرب عاربه ميگفتند . و ثمود و جديس پسران عابر پسر سام پسر نوح بودند . و عاد و عبيل پسران عوص پسر ارم پسر سام پسر نوح بودند . و روم پسران لنطى پسر يونان پسر يافث پسر نوح بودند . و نمرود پسر كوش پسر كنعان پسر نوح بود كه پادشاه بابل و حريف ابراهيم خليل الرحمان صلى الله عليه بود . گويد : و عاد را به روزگارشان عاد ارم گفتند و چون عاد هلاك شد ثمود را ارم گفتند و چون ثمود هلاك شد ديگر فرزندان ارم را ارمان گفتند كه نبطيان بودند . و همه اينان پيرو اسلام بودند و به بابل مقر داشتند تا نمرود پسر حوش پادشاهشان شد و به پرستش بتان دعوتشان كرد و پذيرفتند و شبانگاه زبانشان سريانى بود و هنگام صبح خدا عز و جل زبانهايشان را آشفته كرد و سخن همديگر را فهم نكردند . فرزندان سام هيجده زبان داشتند و فرزندان حام هيجده زبان داشتند و فرزندان يافث شصت و سه زبان داشتند و خدا عز و جل عاد و عبيل و ثمود و جديس و عمليق و طسم و اميم و بنى يقطن پسر عابر پسر شالخ پسر ارفخشد پسر سام پسر نوح را عربى آموخت و پرچمداران آنها در بابل بر ناظر پسر نوح بود . و نوح چنان كه از ابن عباس روايت كردهاند زنى از بنى قابيل داشت كه پسرى آورد و نام او را بر ناظر كرد ، و فرزندان وى در مشرق در شهرى به نام معلون