محمد بن جرير الطبري ( مترجم : پاينده )

145

تاريخ الطبرى ( فارسي )

ما بين حجاز و شام بود تا وادى القرى و اطراف آن و جديس به طسم پيوست و با آنها به يمامه و اطراف آن بودند تا بحرين و در آن روزگار يمامه جو نام داشت و قوم جاسم در عمان مقر گرفت و آنجا بودند . ديگرى به جز ابن اسحاق گويد كه نوح در حق سام دعا كرد كه پيمبران و و رسولان از نسل وى باشند و در حق يافث دعا كرد كه شاهان از نسل وى باشند و در اين مورد او را بر سام مقدم داشت و در حق حام نفرين كرد كه رنگش بگردد و فرزندانش بندهء فرزندان سام و يافث شوند . گويد : در كتب هست كه پس از آن بر حام رقت آورد و در حق وى دعا كرد كه فرزندانش از برادران رأفت بينند و از نوادگان خويش براى كوش پسر حام و براى جامر پسر يافث دعا كرد ، از آن رو كه تنى چند از نوادگان به نوح پيوستند و چون فرزندان تنى به خدمت او كمر بستند و براى بعضى از آنها دعا كرد . گويد : و سام غاثر را آورد و عليم و اشوذ و ارفخشد و لاوذ وارم ، و در مكه مقر داشت . گويد و پيمبران و رسولان و نيكان و همه عربان و فرعونان مصر از نسل ارفخشد بودند و همه شاهان عجم از ترك و خزر و ديگران و پارسيان كه آخرين پادشاهان يزدگرد پسر شهريار پسر پرويز بود و نسب وى به كيومرث پسر يافث مىرسيد از نسل يافث پسر نوح بودند . گويد : و گفته‌اند كه جمعى از فرزندان لاوذ بن سام بن نوح و ديگر برادران وى سوى جامر رفتند و جامر آنها را به نعمت و ملك خويش در آورد و ماذى پسر يافث از آنها بود كه شمشيرهاى ماذى منسوب به اوست و گويند كه كورش ماوذى قاتل بلشصر پسر اولمردوخ پسر بخت نصر از فرزندان اوست . گويد : و مردم نوبه و حبش و فزان و هند و سند و سواحل مشرق و مغرب از فرزندان حام پسر نوحند و نمرود نيز از آنها بود . وى نمرود بن كوش بن