صاحب قاموس آن را در مادهء رجل آورده و به نادرستى ضبط حاء تصريح كرده است . در تاريخ طبرى نيز ( ج 4 ، ص 1941 ) آمده : رحّال بالحاء بن عنفوة بن نهشل ، و در الكامل ( ج 2 ، ص 367 ) : الرّجّال بن عنفوة بالرّاء المفتوحه ، و بالجيم المشدّده ، و قيل بالحاء المهمله و الاوّل اكثر . نيز ر . ك : طبقات ابن سعد ، ج 1 ، ق 2 ، ص 55 ، تاريخ پيامبر اسلام ، ص 671 . ص 392 ، س 19 : مجّاعة بن مرارة بن سلمى حنفى ، اليمامى ، از ياران پيامبر بود ، و مردى بليغ و حكيم از سران گروهش . خالد بن وليد دختر او را به زنى گرفت ( 665 م / 45 ه ) . ( الاعلام زركلى ، ج 6 ، صص 61 - 160 ، طبقات ابن سعد ، ج 4 ، ص 400 ) . ص 393 ، س 7 : ام تميم بنت المنهال بر مبناى متن تاريخ طبرى ( ج 4 ، صص 26 - 1925 ) اصلاح شد . ص 393 ، س 25 : سالم ، مولاى بو حذيفه ، سالم بن عبد الله است بر مبناى تاريخ طبرى ( ج 4 ، ص 1945 ) كه پرچم به دو داده شد در نبرد با مسيلمه . ص 396 ، س 2 : بنا بر روايت تاريخ طبرى ( ج 4 ، ص 1943 ) ، وحشى ، غلام حبشى جبير بن مطعم با مردى از انصار در قتل مسيلمه مشاركت داشت ، و هم او مىگويد : خدا بهتر مىداند كه كدام يك از ما او را كشته است ؟ در الكامل نيز ( ج 2 ، ص 364 ) چنين است ، وحشى حربتى بر مسيلمه مىزند و انصارى به شمشيرش . ص 394 ، س 15 : وصف مسيلمه در متن ما چنين است : « مردى دراز و خشك و چرده » . ولى در متن تاريخ طبرى ( ج 4 ، ص 1949 ) در وصف مسيلمه آمده است : « رويجل اصيفر اخينس » . ( و نيز : الكامل ، ج 2 ، ص 365 ) . مرحوم ابو القاسم پاينده اين عبارت را چنين ترجمه كرده است : « كوتولهء زردنبوى بينى فرورفته » ( ترجمهء تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 1429 ) . ص 398 ، س 2 : صورت درست نام « سلمة بن عمير حنفى » بر مبناى متن تاريخ طبرى ( ج 4 ، ص 1953 ) گزيده شده است .