ص 163 ، س 11 : در سيرة النّبى ( ج 3 ، ص 7 ) و تاريخ طبرى ( ج 3 ، ص 1388 ) آمده است كه در اين روز حركت رسول خدا ، مردى از انصار ، مالك بن عمرو از بنى نجار ، مرده بود و پيامبر ( ص ) بر او نماز كرد . ص 163 ، س 14 : در نثرهاى كهن نكته اى ديده مىشود كه فعل سوم شخص جمع گاه به صورت مفرد آورده مىشود : « مردمان چون كراهيت او بديدند ، گفتند : يا رسول الله ، اگر ترا كراهيت آيد بيرون رفتن ، ما فرمان تو كنيم . اگر خواهى بيرون مشو . گفت : چرا پيشتر نگفتى ( نگفتيد ) اكنون كه سلاح پوشيدم نشايد . » ص 163 ، س 18 : در متن ما ، ناگزير به پيروى از متن تاريخ طبرى ( ج 3 ، ص 1394 ) ، پرچمدار مسلمانان مصعب بن عمير است . اين قول را ابن سعد در طبقات الكبير ( ج 2 ، ق 1 ، ص 28 ) ، ابن هشام در سيرة النّبى ( ج 3 ، ص 10 ) و ابن اثير در الكامل ( ج 2 ، ص 152 ) تأييد مىكنند . ندانستم منبع شادروان آيتى در تاريخ پيامبر اسلام ( چاپ سوم ، ص 311 ) چه بوده است كه سه پرچمدار نام مىبرد براى اوسيان و خزرجيان و مهاجران ، و پرچمدار مهاجران على بن ابى طالب ، عليه السّلام ، را نام مىبرد ؟ ! منبع مورد اشارهء مرحوم آيتى را بعد در طبقات الكبير ( ج 2 ، ص 27 ) بازيافتم ، روانش از بخشايش ايزدى برخوردار باد ! ص 164 ، س 13 : رسول خدا در جنگ بدر نيز خردسالان را از جنگ ممنوع داشته بود . ص 108 متن تاريخنامهء ما ديده شود . در جنگ حاضر ، احد ، نيز پيامبر ( ص ) خردسالان را از جنگ بازداشت ، و اين نكته در همهء منابع ديده مىشود : تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 1391 ، سيرة النبى ، ج 3 ، ص 11 ، الكامل ، ج 2 ، ص 151 . ص 167 ، س 5 : « طلحه كه لواى مشركان داشت » و با على بن ابى طالب ( ع ) روبرو گرديد ، همان طلحة ابن عثمان بن عبد الدّار است كه « مردى بود دلير . على ( ع ) ضربه اى به دو زد و پاى او را قطع كرد . افتاد و عورتش آشكار شد . گفت : اى پسر عمو ، به خويشاوندى قسمت مىدهم . » على ( ع ) تركش كرد . ( تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 1396 ) . در سيرة النّبى ( ج 3 ، ص 19 ) از اين مرد به نام ابو سعد بن ابى طلحه ياد مىكند كه صاحب