بركنده . و شنيدم چون واثق اندر نزع مرگ افتاد بفرمود تا جمله جامه ها برداشتند و وى را بر خاك خوابانيدند و روى بر خاك نهاد و مىگريست و مىگفت : يا من لا يزول ملكه ارحم من قد زال ملكه . اى آنكه ملك ترا زوال نيست ، رحم كن بر آنكه ملك وى زايل شد . و كاتب وى محمد بن عبد الملك الزّيات بود و حاجب وى ايتاخ بود . و قاضى و احمد [ ابى ] دؤاد بود ، و نقش انگشترى وى دو شير بود ميان هر دو شير مردى .