خليفتى هشام بن عبد الملك بن مروان چون هشام بنشست ، جرّاح بن عبد الله را بر ولايت ارمينيه بداشت و وعده كرد كه او را مدد فرستد به حرب خزريان . و عمر بن يزيد بن هبيره را از ولايت عراق معزول [ كرد ] و به جاى او خالد بن عبد الله القسرى را بفرستاد و بفرمودش كه برادر خويش را ، اسد بن عبد الله را به اميرى خراسان فرستد ، و نخست عمر بن يزيد را بگيرد و مطالبت كند و خواسته هاى عراق بستاند . خالد به عراق آمد و به بصره فرود آمد و عمر را بگرفت و گونه گونه عذاب كرد و بسيار مال بستد . و بصريان به فغان آمدند زيرا كه با ايشان بسيار نيكويى كرده بود . پس عمر بن يزيد زندانبان را بسيار خواسته داد و حيلت كرد و به زير زندان نقب كرد و بگريخت . خالد بن عبد الله از آن آگاه شد ، و مالك بن المنذر بن الجارود را از پس او بفرستاد . مالك برفت و او را اندر يافت و بكشت . و هشام ابن عبد الملك از آن آگاه شد . از كشتن عمر تافته گشت سخت و بر خالد انكار كرد . و مالك بن المنذر را اشخاص كرد ، و چون پيش او اندرشد بفرمود تا گردنش فرو گرفتند و بينيش بشكستند و به زندان بردند و عذاب همى كردند تا بمرد .