نجاشى پادشاهى است كه هرگز بر كس ستم نكند . پس ياران پيغمبر عليه السّلام گروهى به حبشه شدند . و پس پيغمبر عليه السلام با ابو بكر و عمر و على و گروهى به مكّه بماندند و به زنهار بو طالب بودند ، و اين هجرت نخستين خوانند . و هجرت دو بوده است : يكى اين بود و ديگر هجرت مدينه كه از پس مرگ بو طالب بود . و آن هجرت بزرگ بود ، كه چون پيغمبر برفت بر همه ياران فرض شد و واجب ، و هر كه نرفت و متابعت وى نكرد ، مسلمانى و گرويدن او ناپذيرفته شد . پس پيغامبر به مكّه اندر بود تا جبريل عليه السّلام وحى آورد بر كار هجرت . و اندر كتاب مغازى پديد است كه چند ياران بودند كه به حبشه رفتند . و محمّد بن جرير اندر اين كتاب گويد كه هفتاد و دو تن بودند كه به حبشه شدند . و به اخبارهاى ديگر و به كتاب مغازى اندر گويد كه صد و بيست تن بودند از مهتران و كهتران . و گروهى گفتند زنان با خويشتن ببردند و از آن كسها كه زنان با خويشتن بردند عثمان بن عفّان بود و جعفر بن ابى طالب و سعد بن ابى وقّاص و عبد الرّحمن بن عوف و زبير بن العوّام و عمّار ياسر ، و جمعى ديگر را ياد نيست ، و همه را به اخبار مغازى اندر پيدا است . و از مكّه به حبشه به دريا بايد رفتن . از مكّه به جدّه شوند و از آنجا در دريا نشينند و بروند . پس آن اصحاب برفتند .