ص 1 چنان كه مىدانيم ، نسخه هاى تاريخنامهء طبرى با دو مقدّمه آغاز مىشود ، پاره‌اى از نسخه ها ، با مقدمه‌اى تازى آراسته است و پاره‌اى از نسخه ها با مقدّمهء فارسى ، و اين خود مؤيّد حدس من است در چاپ بخش نخست كتاب كه تاريخنامهء طبرى به دست دو تا سه گروه از مترجمان برگردانيده شده است ، و از اين روى ما با روايتهاى گوناگون از تاريخنامه روبروييم نه با نسخه هاى متفاوت . اينك ترجمهء فارسى را از روى نسخه هاى ص و صب در زير مىآورم : « سپاس و آفرين مر خداى كامكار كامران و آفرينندهء زمين و آسمان را ، آن كش نه همتا و نه انباز و نه دستور و يار و نه زن و نه فرزند . هميشه بود و هميشه باشد ، و بر هستى او نشان آفرينش پيدا است . آسمان و زمين و شب و روز و آنچه به دو اندر است . و چون به خرد نگاه كنى بدان كه آفرينش او بر هستى او گوا است ، و سپاس وى بر بندگان پيدا است ، و نعمتهاى او بر بندگان او گستريده است . سپاس داريم آن خداى را بر اين نيكوييها كه با بندگان خويش كرده است ، و درود او بر محمّد پيغمبر ، بهترين جهان و گزين پيغامبران و نازش همه فرزندان آدم ، و شفاعت خواه بندگان به روز بزرگ . درود ايزدى بر وى باد و بر خاندان وى از گزيدگان و پسنديدگان . و بدان كه اين تاريخنامهء بزرگ است كه گرد آورد ابو جعفر محمّد بن جرير بن