سجود كردن فريشتگان مر آدم را عليه السّلام پس چون جان به ناخن پاى آدم رسيد خلقتش تمام شد ، و خداى عزّ و جلّ از بهشت حلَّه‌اى بفرستاد تا بپوشيد و بر تخت كرامت برنشاندش . و فريشتگان را گفت : * ( اسْجُدُوا لآدَمَ 2 : 34 ) * . گفت : آدم را سجده كنيد . و گروهى ايدون گفتند كه آن فريشتگان را فرمود كه بر روى زمين بودند و زير دست ابليس بودند و مخاطبه با آن فريشتگان بود خاصّه . و گروهى گفتند همه فريشتگان را نگفت . همچنان بدين آيت ديگر ايدون گفت : * ( إِذْ قال رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ في الأَرْضِ خَلِيفَةً 2 : 30 ) * . اين خطاب با آن فريشتگان بود خاصّه . و گروهى گفتند همه فريشتگان آسمان و زمين را فرمود ، و آيت قرآن دليل كردند ، آنجا كه گفت : * ( فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ 15 : 30 ) * . همه را نام برد كه سجود كردند . و خداى عزّ و جلّ او را آدم نام كرد از بهر آنكه از اديم زمين آفريده بودش . پس فريشتگان همه سجود كردند . و معنى سجود ، تعظيم و كرامت بود آدم را ، نه عبادت و پرستيدن دون از خداى عزّ و جلّ . چه سجده خداى را بود عزّ و جلّ ، و تعظيم و كرامت آدم را صلوات الله عليه . همچنانكه ما را فرمود كه چون سجود كنيد روى سوى كعبه كنيد . و سجود خداى را بود و بدان سجود اندر شرف است مر خانهء كعبه را تا فضل وى پديد آيد بر همهء زمين . و همچنين سجود فريشتگان خداى را بود عزّ و جلّ و كرامت سجود آدم را . و آدم را قبله ساخت و فريشتگان را همه سجود