خلف بن [ 1 ] ابى جعفر [ احمد ] بن ابى اللَّيث [ محمد ] بن خلف بن اللَّيث [ 2 ] بن فرقد ابن سليم بن ماهان بود . و مادر امير حسين عايشه [ 3 ] بنت ابى يوسف بن محمد بن عمرو بن اللَّيث بود . امير خلف را چون كارها مستقيم شد فرمود تا خراج درمى درمى ستدند ، و بساط عدل بگستريد ، و جامهء لشگرى بر طاق نهاد و سلب علما و فقها پوشيد و طاق و طيلسان ، و مجلس علم [ نهاد ] و علما را نزديك كرد ، و سفها را خوار كرد ، و مجلس سماع نهاد ، و علم دانست از هر نوعى ، اما علم حديث و مجلس مناظره نهاد هر شب ، و علماء جهان نزديك او آمدند چون خطيب فوشنج [ 4 ] و بديع الزمان [ 5 ] و فقها و علماء بغداد و عراقين چنانك بديع گويد : ( شعر )

--> [ 1 ] اصل : بر ، [ 2 ] اين خلف بن الليث عموى از هر و پدر محمد مكنى به ابى الليث است و محمد پدر امير احمد مكنى به ابو جعفر و او پدر خلف است . و خلف بن ليث مذكور نبيرهء سليم يا سليمان بن ماهان است و اين سليمان و حاتم برادران بودند و حاتم جدّ يعقوب و عمرو و على و طاهر بود و سليم يا سليمان جدّ خلف بن الليث و ازهر بن يحيى بود و اين معنى در نسبت ازهر ( ص 243 ) شرح داده شد . [ 3 ] ظاهرا اين عايشه غير از عايشه بنت محمد بن ابى الحسين بن على بن الليث است كه مادر طاهر پدر امير حسين باشد و معلوم مىشود كه مادر طاهر و زن وى هر دو عايشه بوده‌اند - و در تاريخ گزيده امير حسين را خواهرزادهء خلف بن احمد مينويسد و معلوم نيست از روى چه مأخذ است زيرا تاريخ عتبى كه مأخذ ساير تواريخ - جز تاريخ سيستان - مىباشد طاهر پدر حسين را فقط خويشاوند خلف نوشته ، و اين تاريخ آن را روشن ساخته است چنان كه از مقابلهء نسبها معلوم است . [ 4 ] او احمد بن الحسن الخطيب ، خطيب كراة است و كراة از نواحى فوشنج ، از دهاقين و فضلا و خوشنويسان عصر بوده و به فارسى و عربى شعر ميگفته ( دمية القصر با خرزى نسخهء مجلس خطى ) . [ 5 ] ابو الفضل احمد بن الحسين بن يحيى بن سعيد الهمذانى المعروف ببديع الزمان ساكن هرات بوده و در سنه 398 در هرات مسموم شده و بروايتى سكته كرده ، مقامات بديع الزمان كه حريرى از آن تقليد نموده از اوست .