( مسأله 11 ) اگر براي انسان مسأله أي پيش آيد كه حكم آن را نمىداند لازم است احتياط كند يا صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را به دست آورد ولى چنانچه تأخير واقعه واحتياط ممكن نباشد ودستش به اعلم نرسد جائز است از غير اعلم تقليد نمايد . ( مسأله 12 ) اگر كسى فتواى مجتهدي را به ديگرى بگويد چنانچه فتواى آن مجتهد عوض شود لازم نيست به أو خبر دهد كه فتواى آن مجتهد عوض شده ولى اگر بعد از گفتن فتوى بفهمد اشتباه كرده در صورتي كه ممكن بأشد بايد اشتباه را بر طرف كند . ( مسأله 13 ) اگر مكلف مدتي اعمال خود را بدون تقليد انجام دهد سپس از مجتهدي تقليد نمايد ، در صورتي كه اعمال أو با فتواى مجتهدي كه به أو رجوع كرده مطابق بأشد وهم چنين با فتواى كسى كه لازم بوده در زمان انجام دادن اعمال گذشته به أو رجوع كند نيز مطابق بأشد آن اعمال صحيح است والا محكوم به بطلان است . توجه : نظر به أين كه استحباب أغلب اعمال مستحبى كه در أين رسالة آمده غير از أغسال مستحبه ونوافل وبرخى ديگر مبتنى بر قاعده تسامح است لذا بايد به نيت رجاء آورده شود . يعنى هنگام عمل چنين قصد شود كه أين عمل را به اميد آن كه مطلوب وخواسته خداوند بأشد بجا مىآورم . احكام طهارت " آب مطلق ومضاف " ( مسأله 14 ) آب يا مطلق است يا مضاف . آب مضاف آبيست كه آن را از چيزى بگيرند مثل آب هندوانه وگلاب يا با چيزى مخلوط بأشد مثل آبى كه بقدرى با گل ومانند آن مخلوط شود كه ديگر به آن آب نگويند . وغير اينها آب مطلق است ، وآن بر پنج قسم است : ( أول ) آب كر ( دوم ) آب قليل ( سوم ) آب جارى ( چهارم ) آب باران ( پنجم ) آب چاه .