( مسأله 2 ) تقليد در احكام أين است كه انسان ملتزم شود به دستور مجتهد عمل نمايد ، واز مجتهدي بايد تقليد كرد كه مرد وبالغ وعاقل وشيعه دوازده امامي وحلال زاده وزنده وعادل بأشد . وعادل كسى است كه كارهايى را كه بر أو واجب است بجا آورد وگناهان كبيره را ترك كند وبنابر احتياط واجب گناهان صغيره را نيز انجام ندهد ونشانه عدالت أين است كه در ظاهر شخص خوبى بأشد ، كه اگر از أهل محل يا همسايگان أو يا كساني كه با أو معاشرت دارند حال أو را بپرسند خوبى أو را تصديق نمايند . ولازم است مجتهدي كه انسان از أو تقليد مىكند اعلم بأشد يعنى در فهميدن حكم خدا از تمام مجتهدهاى زمان خود بهتر بأشد اگر چه اختلافى در فتوى نداشته باشند . ( مسأله 3 ) مجتهد واعلم را از سه رآه مىتوان شناخت : ( أول ) آن كه خود انسان يقين كند ، مثل آن كه از أهل علم بأشد وبتواند مجتهد واعلم را بشناسد . ( دو ) آن كه دو نفر عالم وعادل ، كه مىتوانند مجتهد اعلم را تشخيص دهند ، مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند به شرط آن كه دو نفر عالم وعادل ديگر با گفته آنان مخالفت ننمايند . ( سوم ) آن كه عده أي از أهل علم كه مىتوانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند واز گفته آنان اطمينان پيدا مىشود مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند . ( مسأله 4 ) اگر شناختن اعلم مشكل بأشد لازم است در معاملات احتياط كند ولى در عبادات وجهي بر واجب نبودن احتياط در آن هست گرچه احتياط آن است كه عبادات نيز مانند معاملات است ودر صورتي كه احتياط ممكن نباشد بايد از كسى تقليد كند كه گمان به اعلم بودن أو دارد . بلكه اگر احتمال ضعيفى هم بدهد كه كسى اعلم است وبداند ديگرى از أو اعلم نيست بايد از أو تقليد نمايد . ( مسأله 5 ) به دست آوردن فتوى يعنى دستور مجتهد چهار رآه دارد : ( أول ) شنيدن از خود مجتهد