نجس شود بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشند . ( مسأله 220 ) اگر غذا در بين دندانها مانده بأشد وداخل دهان خون بيايد ، چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده ، آن غذا پاك است ، واگر خون به آن برسد احتياط واجب در اجتناب از آن است . ( مسأله 221 ) مقداري از لبها وپلك چشم كه موقع بستن روى هم مىآيد ، ونيز جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجاست به آنها برسد لازم نيست آب بكشد مگر أين كه نجاست به أطراف آنها هم رسيده بأشد كه در أين صورت براي أين كه يقين پيدا كند تمام جاهايى را كه نجس شده شسته است لازم است آنها را هم بشويد . ( مسأله 222 ) اگر گرد وخاك نجس به لباس وفرش ومانند اينها بنشيند چنانچه طورى آنها را تكان دهند كه گرد وخاك نجس از آنها بريزد ، وچيزى با رطوبت با آنها ملاقاة كند نجس نمىشوند . 10 استبراء حيوان نجاستخوار ( مسأله 223 ) بول وغائط حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده بنابر احتياط نجس است . واگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند يعنى تا مدتي نگذارند نجاست بخورد وغذاى پاك به آن بدهند كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آن نگويند ، وبنابر احتياط واجب بايد شتر نجاستخوار را چهل روز ، وگاو را بيست روز ، وگوسفند را ده روز ومرغابى را هفت يا پنج روز ، ومرغ خانگى را سه روز ، از خوردن نجاست جلوگيرى كنند واگر بعد از أين مدت باز هم نجاستخوار به آنها گفته شود ، بايد تا مدتي كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آنها نگويند آنها را از خوردن نجاست جلوگيرى نمايند .