( ص ) هر وقت على را مىديدند كه دارد مىآيد مىگفتند : * ( « خَيْرُ الْبَرِيَّةِ » ) * آمد « 1 » . مؤلف : الدر المنثور اين معنا را از ابن عدى از ابن عباس نيز نقل كرده ، و نيز از اين مردويه آورده « 2 » . و نيز تفسير برهان آن را از موفق بن احمد - در كتاب المناقبش - از يزيد بن شراحيل انصارى كاتب على ( ع ) از آن جناب روايت كرده و در عبارت يزيد بن شراحيل چنين آمده : من از على شنيدم مىفرمود : رسول خدا ( ص ) از دنيا مىرفت در حالى كه سر آن جناب را به سينه‌ام تكيه داده بودم ، در آن حال فرمود : يا على مگر نشنيدى كلام خداى عز و جل را كه مىفرمايد : * ( « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ » ) * ، اين « خير البرية » شيعيان تواند ، موعدم و موعد شما حوض است ، وقتى كه تمامى امتها براى حساب جمع مىشوند ، شيعيان تو بنام و لقب پيشانى سفيدان خوانده مىشوند « 3 » . و در مجمع البيان از مقاتل بن سليمان از ضحاك از ابن عباس روايت كرده كه در تفسير كلمه * ( « هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ » ) * گفته است : اين آيه شريفه در باره على و اهل بيتش نازل شده « 4 » .

--> ( 1 و 2 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 379 . ( 3 ) تفسير البرهان ، ج 4 ، ص 492 ، ح 15 . ( 4 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 524 .