و در مجمع است كه از ابن عباس از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : وقتى شب قدر مىشود ملائكه اى كه ساكن در سدرة المنتهى هستند و جبرئيل يكى از ايشان است نازل مىشوند ، در حالى كه جبرئيل به اتفاق ساير سكان نامبرده پرچمهايى را به همراه دارند ، يك پرچم بالاى قبر من ، و يكى بر بالاى بيت المقدس ، و پرچمى در مسجد الحرام و پرچمى بر طور سينا نصب مىكنند ، و هيچ مؤمن و مؤمنه اى در اين نقاط نمىماند مگر آنكه جبرئيل به او سلام مىكند ، مگر كسى كه دائم الخمر و يا معتاد به خوردن گوشت خوك و يا زعفران ماليدن به بدن خود باشد « 1 » . و در تفسير برهان از سعد بن عبد اللَّه روايت كرده كه به سند خود از ابى بصير روايت كرده كه گفت : با امام صادق ( ع ) بودم كه سخن از پاره اى خصائص امام در هنگام ولادت به ميان آمد ، فرمود : وقتى شب قدر مىشود امام مستوجب روح بيشترى مىگردد . عرضه داشتم فدايت شوم مگر روح همان جبرئيل نيست ؟ فرمود : روح از جبرئيل بزرگتر است ، و جبرئيل از سنخ ملائكه است ، و روح از آن سنخ نيست ، مگر نمىبينى خداى تعالى فرموده : * ( « تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ » ) * پس معلوم مىشود روح غير از ملائكه است « 2 » . مؤلف : روايات در معنا و خصائص و فضائل شب قدر بسيار زياد است ، ( كه ما در اينجا مختصرى از آن را آورديم ) ، و در بعضى از آن روايات علامتهايى براى شب قدر ذكر شده ، از قبيل اين كه : صبح شب قدر آفتاب بدون شعاع طلوع مىكند ، هوا در صبح آن شب معتدل است ، و ليكن چون اين علامتها نه دائمى است و نه اغلب چنين است ، لذا از ذكر آن روايات خوددارى نموديم .

--> ( 1 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 520 . ( 2 ) تفسير برهان ، ج 4 ، ص 481 ، ح 1 .