به خاطر آن خطاهايى بوده كه نوح ( ع ) شمرده ، و نيز براى اين بوده كه زمينه را براى نفرين بعدى خود و درخواست هلاكت عليه آنان فراهم سازد ، و روشن شود كه غرق شدن قوم استجابت نفرين آن جناب بود ، و اين عذاب تا آخرين نفرشان را هلاك كرد . * ( « إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَلا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً » ) * اين آيه درخواست هلاكت تا آخرين نفر آنان را تعليل مىكند ، و حاصلش اين است كه : اگر درخواست كردم كه همه آنان را هلاك كنى ، براى اين بود كه هيچ فايده اى در بقاى آنان نيست نه براى مؤمنين و نه براى فرزندان خودشان ، اما براى مؤمنين فايده ندارد ، براى اينكه اگر زنده بمانند آن چند نفر مؤمن را هم گمراه مىكنند ، و اما براى فرزندان خود فايده ندارد ، دليلش اين است كه اينان فرزند صالح نمىآورند ، اگر بياورند فرزندانى فاجر و كافر مىآورند ( و فجور به معناى فسق بسيار شنيع است ، و كفار - به فتحه كاف - صيغه مبالغه از كفر است ) . و نوح ( ع ) اين معنا را كه كفار در آينده جز فاجر و كفار نمىزايند را از راه وحى فهميده بود ، هم چنان كه در تفسير آيات راجع به اين داستان در سوره هود گذشت . * ( « رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ . . . » ) * منظور از * ( « لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ » ) * مؤمنين از قوم او است ، و منظور از جمله « و للمؤمنين و المؤمنات » تمامى زنها و مردهاى مؤمن تا روز قيامت است . * ( « وَلا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً » ) * - كلمه « تبار » به معناى هلاكت است ، و ظاهرا مراد از « تبار » آن هلاكتى است كه در آخرت باعث عذاب آخرت شود ، و چنين هلاكتى همان ضلالت است ، و در دنيا باعث نابودى گردد ، و آن غرق شدن بود ، كه هر دو عذاب قبلا در نفرينش آمده بود و اين نفرين آخرين كلامى است كه قرآن كريم از آن جناب نقل كرده .