بلايى را از خود دور مىساخت ) ، مردم از او پرسيدند تو را چه مىشود اى ابا الحكم ؟ گفت بين من و او خندقى از آتش است ، و اينها بالدارهايند ، رسول خدا ( ص ) فرمود به آن خدايى كه جانم به دست او است اگر به من نزديك مىشد ملائكه تكه تكه بدنش را مىقاپيدند ، اينجا بود كه خداى تعالى آيه * ( « أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى » ) * را تا به آخر سوره نازل كرد « 1 » . اين روايت را مسلم هم در صحيح خود نقل كرده . و در تفسير قمى در تفسير آيه مورد بحث گفته : وليد بن مغيره مردم را از نماز خواندن و از اطاعت خدا و رسول نهى مىكرد ، خداى تعالى در باره اش فرمود : * ( « أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى عَبْداً إِذا صَلَّى » ) * « 2 » . مؤلف : مفاد اين روايت با سياق آيات نمىسازد ، چون از سياق بر مىآيد نمازگزار رسول خدا ( ص ) بوده نه مردم . و در مجمع البيان آمده كه در حديثى از عبد اللَّه بن مسعود آمده كه فرمود : نزديكترين حال بنده به خدا حال سجود است « 3 » . و در كافى به سند خود از وشاء روايت كرده كه گفت : من از حضرت رضا ( ع ) شنيدم مىفرمود : نزديكترين حال بنده به خدا حالت سجود او است ، و به همين جهت است كه فرموده : * ( « وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ » ) * « 4 » . و در مجمع البيان است كه عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : سوره هاى عزائم كه سجده آنها واجب است عبارتند از « الم تنزيل » و « حم سجده » و « النجم اذا هوى » و « اقرا باسم ربك » ، و بقيه سجده ها كه در سراسر قرآن است مستحبّ است نه واجب « 5 » .

--> ( 1 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 515 . ( 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 430 . ( 3 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 516 . ( 4 ) فروع كافى ، ج 3 ، ص 264 ، ح 3 . ( 5 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 516 .