السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )
438
تفسير الميزان ( فارسي )
و دوباره خزانش كرد و به صورت خاشاكى سياه در آورد ( 5 ) . از نظر حفظ قرآن دلواپس مباش اينقدر برايت مىخوانيم كه ديگر از يادش نبرى ( 6 ) . البته به اذن ما از ياد نبرى و گر نه هر چه را كه بخواهد از ياد خواهى برد كه خدا داناى به آشكار و نهان است ( 7 ) . و ما در سر هر دو راهى تو را به راه آسانتر دعوت ، سوق مىدهيم و انتخاب آن را به فطرت پاكت الهام مىكنيم ( 8 ) . پس تو به كار تذكر دادنت بپرداز البته جايى كه تذكر مفيد باشد ( 9 ) . كه به زودى آنها كه از خدا مىترسند متذكر مىشوند ( 10 ) . ولى بدبختترين افراد از تذكر تو اعراض مىكنند ( 11 ) . بدبختهايى كه در آتش خواهند سوخت آتشى كه از آتش دنيا سوزنده تر است ( 12 ) . چون در آن مرگ و حياتى نيست ( 13 ) . محققا هر كس كه خود را تزكيه كند رستگار مىشود ( 14 ) . و هر وقت نام خدا را به ياد آورد بلافاصله به نماز بايستد ( 15 ) . ولى شما اى مردم ! زندگى دنيا را بر آن رستگارى مقدم مىداريد ( 16 ) . با اينكه زندگى آخرت خير محض و فنا ناپذير است ( 17 ) . اين سفارشها در صحف قديم نيز بود ( 18 ) . يعنى صحف ابراهيم و موسى ( 19 ) . بيان آيات در اين آيات به توحيد خداى تعالى امر شده ، توحيدى كه لايق به ساحت مقدس او باشد ، و نيز به تنزيه ذات متعاليه اش از اينكه نام مقدسش با نامى ديگر ذكر شود ، و يا چيزى كه بايد به او مستند شود به غير او نسبت دهند ، مثلا كسى ديگر را در خلقت و تدبير و رزق شريك او بدانند ، و به رسول خدا ( ص ) وعده تاييد مىدهد ، تاييد به وسيله علم و حفظ ، و نيز وعده مىدهد كه او را از آسانترين طريق و مناسبترين راه موفق به تبليغ و دعوت بفرمايد . و سياق آيات اول سوره سياق آيات مكى است ، و اما ذيل سوره يعنى از جمله * ( « قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى . . . » ) * مورد ترديد است براى اينكه از طرق ائمه اهل بيت و همچنين از طرق اهل سنت