يعنى بررسى ابتدايى براى تشخيص اينكه وى از كدام طبقه است ، از آنها كه بايد به حساب خرد و كلانشان رسيد يا آنها كه بى حساب داخل بهشت مىشوند « 1 » . مؤلف : در الدر المنثور هم از بخارى و مسلم و ترمذى و ديگران ، از عايشه نظير آن را روايت كرده « 2 » . و در تفسير قمى و در روايت ابى الجارود از امام باقر ( ع ) آمده كه در تفسير آيه * ( « فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَه بِيَمِينِه » ) * فرمود : اين آيه راجع به ابو سلمه عبد اللَّه بن عبد الأسود بن هلال مخزومى نازل شده ، كه مردى از قبيله بنى مخزوم بود . و اما آيه * ( « وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَه وَراءَ ظَهْرِه » ) * ، درباره برادرش أسود بن عبد الأسود مخزومى نازل شده كه حمزه او را در جنگ بدر به قتل رسانيد « 3 » . و در مجمع البيان در تفسير آيه * ( « لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ » ) * مىگويد : بعضى گفته‌اند : معنايش شدت بعد از شدت است ، يعنى حيات ، و سپس مرگ ، و بعد از آن بعث ، و سپس جزا . و اين معنا در روايتى كه راويان وسط آن ذكر نشده آمده است « 4 » . و از جوامع الجامع نقل شده كه در تفسير اين آيه گفته : و از ابى عبيد نقل شده كه گفته معنايش اين است كه شما همان احوالى را به خود مىگيريد و داراى همان سنتهايى مىشويد كه امتهاى قبل از شما داشتند . و اين معنا از امام صادق ( ع ) رسيده است « 5 » .

--> ( 1 ) معانى الاخبار ، ص 262 . ( 2 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 329 . ( 3 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 412 . ( 4 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 462 . ( 5 ) جوامع الجامع ، ص 513 .