بعضى ديگر گفته‌اند : مقربين ، هم ابرارند و هم ملائكه . مؤلف : اين دو قول مبنى بر اين است كه : مراد از كتاب ، صحيفه اعمال باشد ، و ما در سابق گفتيم كه اين احتمال ضعيف است . بحث روايتى در تفسير قمى و در روايت ابى الجارود از امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرموده : اين سوره يعنى سوره مطففين وقتى نازل شد كه رسول خدا ( ص ) وارد مدينه شده بود ، و مردم مدينه در آن روز از حيث ترازودارى بدترين مردم بودند ، و در نتيجه آمدن اين سوره ترازوداريشان خوب شد « 1 » . و در اصول كافى به سند خود از ابو حمزه ثمالى روايت كرده كه گفت از امام باقر ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : خداى عز و جل ما را از أعلى عليين آفريد ، و قلوب شيعيان ما را از همان چيزى آفريد كه ما را آفريد ، و اما بدنهايشان را از چيزى پايين مرتبه تر بيافريد ، پس قلوب شيعيان ما همواره براى ما مىتپد ، و به سوى ما عشق مىورزد ، چون از همان چيزى خلق شده كه ما خلق شده‌ايم . آن گاه اين آيه را تلاوت كرد : * ( « كَلَّا إِنَّ كِتابَ الأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ وَما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ كِتابٌ مَرْقُومٌ يَشْهَدُه الْمُقَرَّبُونَ » ) * . و دلهاى دشمنان ما را از سجين و دلهاى شيعيان آنان را نيز از همان آفريده كه آنان را از آن آفريده ، و بدنهايشان را از چيزى پايين مرتبه تر خلق كرده ، و به همين جهت دلهاى شيعيان آنان به سوى آنان تمايل دارد ، چون از همان خلق شده كه آنان از آن خلق شده‌اند ، آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود : « كَلَّا إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ وَما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ كِتابٌ مَرْقُومٌ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ » « 2 » . مؤلف : صاحب كافى نظير اين روايت را به طريق ديگر از ثمالى از آن جناب نقل كرده « 3 » ، و نيز صاحب علل الشرائع نظير آن را به سند خود - البته مقدارى از راويان آخر آن را نام نبرده - از زيد شحام از امام صادق ( ع ) نقل كرده « 4 » . و اين احاديث به طورى كه ملاحظه

--> ( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 410 . ( 2 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 390 ، ح 4 . ( 3 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 4 ، ح 4 . ( 4 ) علل الشرائع ، ج 1 ، ص 117 ، ح 4 .