در آن روز همه يك جور سرنوشت ندارند بلكه نامه بدكاران در سجين است ( 7 ) . و تو چه دانى كه سجين چيست ؟ ( 8 ) . كتابى است نوشته شده ( 9 ) . در آن روز واى بر تكذيبگران ( 10 ) . همانها كه روز جزا را تكذيب مىكنند ( 11 ) . و جز ستمگر گنه كار آن را تكذيب نكند ( 12 ) . و چون آيات ما را بر او بخوانند گويد افسانه هاى گذشتگان است ( 13 ) . نه ، اين حرفها بهانه است ، علت اصلى تكذيبشان اين است كه در اثر اعمال زشتشان دلهايشان زنگار بسته ( 14 ) . نه ، چنين كسانى با نيكان سرنوشت مشتركى ندارند اينان آن روز از قرب پروردگارشان دورند ( 15 ) . آن گاه وارد جهنم شوند ( 16 ) . سپس به ايشان گفته شود كه اين همان چيزى است كه آن را تكذيب مىكرديد ( 17 ) . نه ، نامه نيكان در عليين است ( 18 ) . و تو چه دانى كه عليين چيست ؟ ( 19 ) . كتابى است نوشته شده ( 20 ) . كه مقربان شاهد آنند ( 21 ) . بيان آيات اين سوره با تهديد اهل تطفيف و كمفروشى در كيل و وزن آغاز شده و كمفروشان را تهديد مىكند به اينكه در يوم عظيم كه روز قيامت است براى جزا مبعوث مىشوند ، و اين مطلب را با تفصيل جريانى كه در آن روز بر سر فجار و ابرار مىآيد خاتمه مىدهد . و آيات اول اين سوره كه سخن از مطففين دارد از نظر سياق با آيات مدنى ، و آيات آخرش با سياق سوره هاى مكى مناسبتر است . * ( « وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ » ) * كلمه « تطفيف » به معناى نقص در كيل و وزن است كه خداى تعالى از آن نهى كرده ، و آن را افساد در زمين خوانده ، و از شعيب حكايت كرده كه به قوم خود گفت : « وَيا