دارى كه صله خويشاوندان كنى ، و به كسى كه محرومت كرد عطا كنى ، و با كسى كه در حقت دشمنى كرد دوستى كنى « 1 » . مؤلف : اين معنا را صاحب كافى هم از امام ابو جعفر و ابو عبد اللَّه ( ع ) به چند طريق نقل كرده « 2 » ، صاحب محاسن هم آن را از امام ابو جعفر ( ع ) روايت كرده است « 3 » . و در كافى به سند خود از صفوان جمال ، از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه در ذيل جمله * ( « لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ » ) * فرمود : محروم كاسبى است كه خريد و فروش ندارد ، او مىخواهد از دسترنج خود استفاده كند ، اما كسى به او مراجعه نمىكند « 4 » . كلينى مىگويد در روايتى ديگر از امام باقر و امام صادق ( ع ) آمده كه فرمودند : محروم مردى است كه عقلش به جاست ، ولى كاسبى است كه خدا روزيش را تنگ گرفته است « 5 » . و در مجمع البيان در ذيل آيه * ( « وَالَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ » ) * مىگويد : محمد بن فضيل از حضرت ابى الحسن ( ع ) روايت كرده كه فرمود : اينان آن افراد از شيعيان ما هستند كه داراى پنجاه ركعت نمازند « 6 » . مؤلف : شايد اساس اين كلام رواياتى باشد كه از حضرات رسيده كه فرموده‌اند : تشريع نافله هاى يوميه به منظور تكميل نمازهاى واجب بوده است .

--> ( 1 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 356 . ( 2 ) تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 416 ، به نقل از كافى . ( 3 ) تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 418 ، به نقل از محاسن . ( 4 ) تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 417 ، به نقل از كافى . ( 5 ) تفسير نور الثقلين ، ج 5 ، ص 418 ، به نقل از كافى . ( 6 ) مجمع البيان ، ج 10 ، ص 357 ، ط تهران .