و محققا روز جزا واقع شدنى است ( 6 ) . به آسمان آراسته سوگند ( 7 ) . كه شما در سخنانى مختلف سرگردانيد ( 8 ) . سخنانى كه هر كس از كتاب خدا منحرف مىشود به وسيله آن منحرف مىشود ( 9 ) . خدا بكشد كسانى را كه بى دليل و برهان در باره روز جزاء سخن مىگويند ( و مردم را منحرف مىكند ) ( 10 ) . آنهايى كه در جهلى عميق غرق در غفلتند ( 11 ) . و در چنين ظلمت و غفلتى مىپرسند روز جزاء كى است ( 12 ) . روزى است كه همين خراصان در آتش گداخته مىشوند ( 13 ) . و به ايشان گفته مىشود بچشيد ان عذابى را كه مىخواستيد در آمدنش عجله شود ( 14 ) . محققا مردم با تقوى در بهشتها و چشمه سارهايى وصفناپذيرند ( 15 ) . در حالى كه به آنچه پروردگارشان به ايشان مىدهد راضىاند ، چون در دنيا از نيكوكاران بودند ( 16 ) . آرى ، اندكى از شبها را مىخوابيدند ( 17 ) . و در سحرها استغفار مىكردند ( 18 ) . و در اموال خود براى سائل و محروم حقى قائل بودند ( 19 ) . بيان آيات دعوت پيامبر اسلام همواره لبه تيزش به طرف وثنيت بود ، كه ايشان را به توحيد در ربوبيت مىخواند ، و مىخواست به آنها بفهماند كه خداى تعالى تنها رب آنان و رب تمامى عالم است . و اين دعوتش از دو طريق بود ، يكى از راه بشارت و نويد ، و يكى از راه انذار و تهديد كه مخصوصا بر اين انذار بيشتر تكيه داشت . و انذارش به دو چيز بود : يكى عذاب دنيا كه اقوام و ملل گذشته را به جرم تكذيب منقرض ساخت . و يكى هم عذاب آخرت كه عذابى است جاودانه . و در پيشبرد دعوت همين انذار مؤثر و عمده بود ، چون اگر حساب و جزاى روز قيامت نباشد ، ايمان به وحدانيت خدا و نبوت انبياء لغو و بى اثر است . هم چنان كه مشركين به همين منظور خداى آسمان و زمين را با خدايان دروغين معاوضه كردند ، و شديدا با اصول سه گانه توحيد و نبوت و معاد مخالفت و انكار مىورزيدند .