حديثى فرمود : اسلام غير از ايمان است ، و هر مؤمنى مسلمان هست ، ليكن هر مسلمانى مؤمن نيست « 1 » . و در الدر المنثور در ذيل آيه * ( « قالَتِ الأَعْرابُ آمَنَّا » ) * مىگويد : ابن جرير از قتاده روايت كرده كه گفت : آيه * ( « قالَتِ الأَعْرابُ آمَنَّا » ) * در باره بنى اسد نازل شده « 2 » . مؤلف : اين روايت از مجاهد و غير او نيز نقل شده « 3 » . و نيز در همان كتاب است كه ابن ماجه و ابن مردويه و طبرانى و بيهقى - در كتاب شعب الايمان - از على بن ابى طالب روايت كرده‌اند كه فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : ايمان عبارت است از معرفت به قلب ، اقرار به زبان و عمل به اركان « 4 » . و نيز در همان كتاب آمده كه نسايى و بزاز و ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده‌اند كه گفت : بنى أسد نزد رسول خدا ( ص ) آمدند و عرضه داشتند : يا رسول اللَّه ! ما بدون اينكه با تو جنگ كنيم مسلمان شديم ، در حالى كه عرب با تو جنگ كرد . اينجا بود كه آيه * ( « يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا » ) * نازل شد « 5 » . مؤلف : در اين معنا رواياتى ديگر نيز هست « 6 » .

--> ( 1 ) نور الثقلين ، ج 5 ، ص 103 ، به نقل از خصال . ( 2 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 100 . ( 3 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 99 . ( 4 و 5 و 6 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 100 .