آمرزيدگان در آينده نيز مكلف باشند ، نه تنها منافات ندارد ، بلكه مؤكد آن نيز هست ، بخلاف اينكه مغفرت مطلق باشد ، و گناهان آينده را نيز شامل شود كه ديگر با بقاى تكليف مولوى نمىسازد و ديگر معنا ندارد تكليف باز هم معتبر باشد ، ناگزير بايد بگوييم مشمولين اين آيه بعد از نزول آيه ، ديگر تكليفى نداشته‌اند ، و بطلان اين حرف قطعى است . علاوه بر اينكه ارتفاع تكليف مستلزم آنست كه ديگر معصيتى نباشد ، و حتى بزرگترين گناهان ، معصيت و نافرمانى نباشد ، چون ديگر فرمانى نيست تا مخالفتش نافرمانى باشد ، و وقتى نافرمانى نبود ، مغفرت معنا ندارد ، پس مغفرت اين طورى مستلزم عدم مغفرت است .