و در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « وَلا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِه الشَّفاعَةَ » ) * از معصوم ( ع ) نقل كرده كه فرموده : منظور كسانيست كه مردمى در دنيا آنها را مىپرستيدند و در قيامت نمىتوانند پرستندگان خود را شفاعت كنند « 1 » . و در كافى به سند خود از ابى هاشم جعفرى روايت كرده كه گفت : از امام ابى جعفر دوم ( حضرت جواد الأئمه ع ) پرسيدم : معناى « واحد » چيست ؟ فرمود : اجماع و اتفاق زبانها به وحدانيت او است ، چون قرآن كريم مىفرمايد : * ( « وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّه » ) * يعنى اگر از مشركين هم بپرسيد كه چه كسى ايشان را خلق كرده خواهند گفت « اللَّه » « 2 » .

--> ( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 289 . ( 2 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 118 .