است . بعضى از مفسرين « 1 » گفته‌اند : مراد از جمله * ( « بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيه » ) * بعضى از مسائل مورد اختلاف نيست ، بلكه همه آنها است . و اين بطورى كه مىبينيد حرف عجيبى است كه كلمه « بعض » به معناى « كل » باشد . بعضى « 2 » ديگر گفته‌اند : مراد اين است كه من حكمت آوردم تا براى شما تنها امور دينتان را بيان كنم ، نه امور دنيايتان را . ولى نه الفاظ آيه بر اين معنا دلالت دارد ، و نه مقام آيه . * ( « فَاتَّقُوا اللَّه وَأَطِيعُونِ » ) * - در اين جمله تقوى را به خدا نسبت داده ، و اطاعت را به رسول خدا ( ص ) . و از قول آن جناب فرموده « پس از خدا بترسيد و مرا اطاعت كنيد » تا اين معنا را مسجل كند ، كه او جز رسالت ادعايى ندارد . * ( « إِنَّ اللَّه هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوه هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ » ) * اين آيه حكايت دعوت حضرت عيسى ( ع ) است تنها به عبادت خدا و اينكه تنها خداى عز و جل رب او ، و رب همگى ايشان است . و با اين بيان عليه كسى كه قائل به الوهيت آن جناب بود اتمام حجت مىكند . * ( « فَاخْتَلَفَ الأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ » ) * ضمير جمع در « من بينهم » به مردمى برمىگردد كه عيسى ( ع ) به سويشان گسيل شده بود . مىفرمايد حزبهاى مختلف از بين امت عيسى در امر وى اختلاف كردند : بعضى به وى كفر ورزيدند ، و عيبش گفتند . و جمعى ديگر به وى ايمان آوردند و در باره اش غلو كردند . و جمعى راه ميانه و اعتدال را رفتند . و جمله * ( « فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ » ) * تهديد و وعيدى است عليه دو طائفه اول ، آنها كه عيبش گفتند ، و آنها كه در باره اش غلو كردند .

--> ( 1 و 2 ) مجمع البيان ، ج 9 ، ص 54 .