و در تفسير قمى در ذيل آيه * ( « إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِه الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها » ) * ، فرمود : مقصود مكه است « 1 » . و نيز در همان كتاب از پدرش ، از حماد بن عيسى ، از حريز ، از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : روزى كه رسول خدا ( ص ) مكه را فتح كرد ، در مسجد الحرام درب خانه كعبه را گشود و دستور داد تا عكسهايى كه در آنجا كشيده بودند محو كنند ، پس دستها را به چهارچوبه درب گرفت و فرمود : هان اى مردم خداى تعالى از روزى كه آسمانها و زمين را آفريد ، مكه را محترم كرد ، پس مكه حرمتش بستگى دارد به حرمت خدا ، كه تا روز قيامت ادامه دارد ، احدى شكار مكه را فرارى ندهد و درختش را نكند و هيچ مكانى از آن را به خود اختصاص ندهد و هيچ افتاده اى را بر ندارد مگر آنكه بخواهد به صاحبش برساند . آن گاه عباس عرضه داشت يا رسول اللَّه ( ص ) بجز چوب أذخر كه براى قبر و ساختن خانه لازم است ، رسول خدا ( ص ) فرمود : بله بجز أذخر . مؤلف : اين حديث از طرق اهل سنت نيز روايت شده است . و در الدر المنثور است كه ابن مردويه ، از ابن مسعود ، از رسول خدا ( ص ) روايت كرده كه فرمود : در قرآن كريم هر جا « وَمَا اللَّه بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ » هست با تاء خوانده مىشود و هر جا « وَما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ » هست با ياء خوانده مىشود « 2 » . و الحمد للَّه رب العالمين

--> ( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 131 . ( 2 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 119 .