ضررى براى شما نيستم ، اى گروهى كه از دودمان كعب بن لوى هستيد ! خود را از آتش نجات دهيد ، كه من مالك نفع و ضررى براى شما نيستم ، اى گروهى كه از دودمان قصى هستيد ! خود را از آتش نجات دهيد ، كه من مالك نفع و ضررى براى شما نيستم ، اى گروهى كه از دودمان عبد منافيد ! خود را از آتش نجات دهيد كه من مالك نفع و ضررى براى شما نيستم ، اى گروهى كه از دودمان عبد المطلب هستيد ! خود را از آتش نجات دهيد ، كه من مالك نفع و ضررى براى شما نيستم ، اى فاطمه ، اى دختر محمد ! تو نيز خود را از آتش نجات ده ، كه من مالك نفع و ضررى برايت نيستم و بدانيد كه شما ارحام منيد و من به زودى صله اى مناسب آن خواهم كرد « 1 » . و نيز در همان كتاب است كه عبد بن حميد و ابن مردويه ، از ابن عباس روايت كردند كه گفت : وقتى آيه * ( « وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ » ) * نازل شد ، رسول خدا ( ص ) قبيله قبيله ايشان را دعوت كرد « 2 » . باز در همان كتاب آمده كه سعيد بن منصور ، بخارى ، ابن مردويه ، ابن جرير ، ابن منذر و ابن ابى حاتم ، از ابن عباس روايت كرده‌اند كه گفت : وقتى آيه « و انذر عشيرتك الأقربين و رهطك منهم المخلصين » نازل شد ، رسول خدا ( ص ) از خانه بيرون آمد و بالاى صفا رفت ، ندا در داد كه : يا صباحاه ، مردم گفتند : اين كيست كه صدا مىزند ؟ يكى گفت : اين محمد است ، پس دور او جمع شدند و اگر هم كسى نتوانست خودش حاضر شود شخصى را فرستاد تا ببيند آن جناب چه مىگويد و قضيه از چه قرار است . ابو لهب و همه قريش نيز آمدند ، رسول خدا ( ص ) فرمود : به من بگوييد ببينيم اگر من به شما زنهار دهم كه اينك در وادى ( پشت شهر مكه ) لشكرى در كمين است كه بر شما شبيخون بزند تصديقم مىكنيد ؟ گفتند : بله ، ما در مدتى كه تو را تجربه كرده و آزموديم غير از راستى از تو نديديم ، فرمود : اينك شما را زنهار مىدهم كه در آينده تان عذابى شديد داريد ، ابو لهب گفت : « تبا لك - مرگ بر تو » آيا به اين منظور ما را جمع كردى ؟ و در اين جريان بود كه آيه « تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ » نازل شد « 3 » . و باز در آن كتاب آمده كه طبرانى و ابن مردويه ، از ابى امامه ، روايت كرده كه گفت : وقتى آيه * ( « وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ » ) * نازل شد ، رسول خدا ( ص ) بنى هاشم را جمع كرده ، بر در خانه نشانيد و دستور داد تا زنان و اهل خانه در خانه جمع

--> ( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 95 . ( 2 و 3 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 96 .